Bushcraft is alles in de sack.

Bushcraft is een verschrikkelijk leuke bezigheid. Het is echter een bezigheid waarbij veel verschillende activiteiten en kennis samenkomt. Kortom je raakt nooit uitgeleerd. De één vindt eetbare planten een leuk item, de ander leerbewerken. Misschien iets meer met houtsnijwerk ? Geen probleem al dit soort dingen kunnen onder de paraplu die bushcraft heet. Oude ambachten komen terug in hun glorie.

Nu kun je stellen dat er teveel onder deze paraplu wordt geschoven, dat is misschien waar. Aan de andere kant hebben vele oude ambachten en bezigheden wel een link naar het verleden toen bushcraft (zelfs nu nog) de dagelijkse gang van (over)leven was. Toen bushcraften heel gewoon was....

Zoals de bovenstaande tekst al een beetje aangaf was je dus de gehele dag bezig om je kostje en het voortbestaan te garanderen. Het principe jager-verzamelaar wordt terecht gekoppeld als peiler voor de bushcraft. In de moderne tijd hebben we gelukkig tijdbesparende middelen; tarp, kleding, goed mes, vuurmakers en niet te vergeten kant en klaar voedsel.

Stel je voor dat je deze moderne middelen niet tot je beschikking zou hebben ? Struinen is dan de voornaamste bezigheid, op zoek naar materialen of voedsel voor je tocht of verblijf. Dan is de natuur niet zo'n rustgevende plek zoals lekker onder je tarp genieten van een bakkie koffie en lekker koken op een houtvuurtje. Het romantische ideaalbeeld verdwijnt als sneeuw voor de zon.

Verzamelen on-the-go is de meest efficiënte methode van plukken of -verzamelen onderweg. Je hoeft dan niet meer zo lang apart te gaan zoeken en dit scheelt behoorlijk wat tijd. Hout voor een vuurtje is meestal wel aanwezig. Maar denk eens aan materiaal voor tondel (zoals brokken hars of vellen berkenbast), eten zoals bessen, zevenblad, verse toppen van een brandnetel. Stenen te gebruiken als slijpsteen of als munitie. Mooi stuk hout voor een katapult. Stukken bast om te verwerken tot touw. Burl voor het snijden van een kuksa.

Snapsack foto: KarlRobinson

Het verbaasd mij niet dat de oude bushcrafters en  militairen een verzameltas (haversack of pukkel oorspronkelijk voor o.a. het vervoeren van graan of broodkoeken) hebben, waarbij alle vondsten van onderweg makkelijk in kan worden bewaard. Mocht je nog een oude canvas tas met lange schouderband hebben liggen dan voldoet deze vaak prima.
 
Tegenwoordig kunnen we ook een side-pouch gebruiken zoals de Maxpedition-Roly Poly. Of het zelf maken van een pouch van oud bankstelleer.

Het nadeel van verzamelen on-the-go is dat het landschap dicteert wat, naast de hoeveelheid, jij kan verzamelen of -eten. Dit is ook de reden waarom in vroeger tijden houdbaar voedsel werd meegenomen.

Dan kom je automatisch in een ander stukje van de bushcraft, het houdbaar maken van voedel...


Dus naar buiten... verzamelen van nuttige dingen of leuke vondsten onderweg.

Read More

Ode aan spam oftewel outdoor chinees..

Dit is een ode aan spam oftwel luncheonmeat. Luncheonmeat is een ideaal stukje geperst vlees in een blik. Veelzijdig en simpel. Toch wordt vaak gekozen voor een (vaak ook lekker) droogzakje. Maar niets, althans in mijn ogen, verslaat het zelf kokkerellen in de bush. Het koken van water en een droogzak vullen, 20 minuten wachten is voor mij meestal iets te simpel.

Het combineren met eetbare planten is al een stuk beter en een prima begin om eetbare planten te herkennen. Neem een goede veldgids mee en je komt een heel eind.

Terug naar de spam (luncheonmeat), in 1937 begon Hormel Food Corperation in de V.S. met dit stuk vlees in blik. Door gemalen schouderham te combineren met water, zout, aardappelmeel en sodium nitraat om te conserveren. De blikken zijn redelijk licht en voorzien van ongeveer 300 gram vlees. Neem de blikken met een treksluiting, dat scheelt onhandig wiebelen met een blikopener. In Nederland werd luncheonmeat na de 2e wereldoorlog gemaakt door Zwanenberg (Zwan). Het blikje werd door de Amerikaanse soldaten geïntroduceerd in Europa en werd een blijvertje. Europa had behoefte aan veelzijdig vlees wat simpel bewaard kon worden.

Met de kaasschaaf plakjes snijden en op brood. Of blokjes door de macaroni, schijven bakken als hamburger of als chinees...chinees ?? Ehh... juist. Outdoor Chinees. Dus ook in het bos tijd voor de chinese keuken.

Benodigdheden:  billy-can en eventueel een pannetje om te bakken, een lepel en een scherp mes. Hete kooltjes van het houtvuur om op te koken.

Het recept:

• 1 blik spam (luncheonmeat)
• 3 eetlepels olie
• snuf peper
• zout naar smaak (ik voeg geen zout toe persoonlijk)
• 1 lombokje
• 1 teen knoflook
• 1 groene paprika
• 1 ui
• 1 pakje zoet-zure saus
• water (zie pakje zoet-zuur)
• 2 kopjes snelkookrijst

Zet alvast de rijst op, kijk op het pak voor de kookvoorschriften. Snij de spam in blokjes, uien iets wat grof, de paprika in blokjes. De lombok ontdoen van de zaadjes en snijdt deze in fijne ringetjes. (Tip: niet in je ogen wrijven). Kneus de knoflook, ontdoe deze van het schilletje en snij het teentje fijn.  Giet de rijst af en zet deze opzij. Pannetje of billy-can op het vuur met de olie, bak nu de blokjes spam lichtbruin aan. Uien en paprika, peper en lombokringetjes erbij en regelmatig roeren. Haal de pan of billy-can van de kooltjes. Gooi de inhoud van de zoet-zure saus erbij. Blijf even roeren en na 20 seconden de aangegeven hoeveelheid water. Blijf roeren tot de saus gebonden is. Warm de saus eventueel op.

Gooi wat rijst op je bord of in de messtin. Paar lepels spam met zoet-zure saus op de rijst en smullen maar. Na het sprokkelen en hakken is dit de lekkere oosterse maaltijd die je doet likkebaarden.

Natuurlijk kun je de maaltijd aanvullen met wat zevenblad, zelfs het toevoegen van zoete bramen is een optie.


Dus naar buiten... outdoor chinees maken.

Read More

Leerbewerken ontspannend en verslavend tegelijk

Veel bushcrafters hebben last van het crea-bea virus, dat betekent vaak zelf knutselen. Waar een groep bushcrafters zelf messen maakt (smeden), zijn er ook veel bushcrafters die aan de slag gaan met met stoffen en/of leer. Zelf je uitrusting maken geeft een gevoel van voldoening. Leerbewerken is verslavend, maar geeft ook rust. 2x meten en 1x snijden is een gouden regel (goed onthouden). Het is zeker geen goedkope hobby (welke wel?) en niet erg vergevingsgezind bij fouten.

U kunt al beginnen met een minimale uitrusting; wat zadelmakersnaalden, een els (soort priem), goed stanleymes, tang, een groefsnijder, sterk draad, snijmat en een metalen lineaal.

Hier op de foto ziet u wat gereedschap. Linksboven een groefsnijder, een tang met platte bek, een els en een vork. Achter het tasje ligt een polijstwiel voor de randen.

Rechts ziet u een project in wording. Het tasje is uitgesneden en de rand is voorzien van een versiering (lacing). Met de els worden gaten gestoken voor de riemlussen. Gebruik altijd een snijmat of -blok voor dit soort werkzaamheden. Bij deze tas is het leer pigskin (dit leer heeft kenmerkend gegroepeerde gaatjes aan de binnenkant).

Op deze foto links zijn we weer een stap verder, de onderdelen worden in elkaar gezet en er onstaat al zichtbaar een tas. De lacing dient als versiersel en gelijk als draad om de onderdelen bij elkaar te houden. Met gewaxte garen naai ik de riemlussen op de juiste plek.

Het binnenwerk is klaar. Let goed op de juiste volgorde van het in elkaar zetten. De voorkant van de tas wordt ingeregen met de lacing. In het midden is de bevestiging voor het slotje klaar, deze zit aan de binnenkant waar je later zeer moeilijk bij komt. Tijdens het rijgen komt er steeds meer kracht op de tas te staan. Door de tas te masseren komt deze steeds beter in vorm. Ronde hoeken aan de onderkant geven trekkingen in het leer. Het tussenstuk is dan ook niet recht, maar aflopend naar binnen. Hierdoor verminder je deze krachten in het tussenstuk.

Dit is het eindresultaat ! Na een boswandeling nog even het houtje gesneden voor het slotje. Het houtje is gebrand en heeft een nachtje in de olijfolie gelegen.







In winkels zoals Boomsma, Strieder of Brisa (Finland) kunt u terecht voor een arsenaal aan gereedschap en natuurlijk het leer zelf.
Tandy Leather Shop is ook een winkel met een volledig assortiment, echter niet goedkoop. Mocht u het gewoon een keer willen proberen dan kunt u tweedehands leer verzamelen (denk aan oude tassen of een bankstel), of duiken in de graaibak bij de lokale lederwarenhandel. Ook op de vrijmarkt kunt u op zoek naar oude tassen of zelfs gereedschap.
 
Happy leathering !

Read More

Natuur in Nederland

Nederland en zijn natuur.

Veel Nederlanders hebben een haat-liefde verhouding met de natuur. Velen zijn er weg van en anderen vinden dat Nederland te klein is voor een behoorlijk stukje natuur.

Hoe vaak hebben we in het verleden een mooi stuk natuur veranderd in een park. Waar eerst een leuk stuk bos stond, vol stoppen met palen, geasfalteerde paden en wegwijspaddestoelen. Bang dat we verdwalen ? Of willen we juist zo veel als mogelijk mensen uitnodigen het stuk bos te gebruiken ?

Hoe "verdeel" je het bos onder zoveel mogelijk bezoekers zonder dat je het gevoel krijgt van een park met veel bomen ? Is reguleren is het antwoord ?

Maar is het bos ook niet om juist even de regeltjes en verplichtingen achter je te laten. Loslaten van je dwangmatige smartphone en verplichtingen. Even rust in je hoofd en niet 150 keer per dag kijken of je toevallig iets gemist hebt. De connectie terug met de natuur. Wanneer komt het punt dat we een natuurgebied achter schermen gaan plaatsen zodat mensen niets meer kunnen aanraken, plukken, ruiken, proeven en van dichtbij bekijken ? Dus de connectie met de natuur nauwelijks meer mogelijk is ? Alles alleen nog van plaatjes en foto's bekijken. In mijn visioen alleen nog maar te bezoeken, door zware hekken, in een safari-jeep met de lokale boswachter (uitstappen verboden).

Eigenlijk is dit een oproep aan al die ambtenaren, ontwerpers en beleidsbepalers. Laat ons alstublieft gewoon weer een keertje verdwalen in onze groene omgeving. Stop met die paaltjes om de honderd meter, terug met dat avontuur. Bepaal je eigen pad. Laat uw stem horen aan de beheerders van uw natuuromgeving !

Natuurbeleving kent vele vormen, het IVN, KNNV of Bushcraft, om een paar te noemen, laten ieder van een eigen kant de pracht van de natuur zien.

Het IVN organiseert regelmatig wandelingen onder leiding van gidsen, activiteiten in uw gebied zijn terug te vinden op www.ivn.nl Stichting Bushcraft zet zich in om bushcraftkennis te verspreiden. Op 26 april is alweer het 16e bushcraftweekend, ditmaal in Hoenderloo, waar vele interessante workshops zijn te volgen. Zie www.stichtingbushcraft.nl voor meer informatie. Inschrijven kan vanaf 11 maart 19:30 a.s. (plek voor 150 personen).



Dus naar buiten...uit je luie stoel en op avontuur !

Read More

Zonder paddestoelen geen kabouters ?

Nederland kent ongeveer 4000 soorten paddestoelen. Ongeveer...nogal een vage uitspraak. Buiten een vaste groep, zijn er ook soorten die komen en gaan. Onder de noemer paddestoel denken we vaak aan de onderstaande schimmel, de vliegenzwam. Schimmel .. ja schimmel, deze kleurrijke verschijningen zijn de vruchten van schimmels die zich via sporen verspreiden, welke schimmeldraden of zwamvlokken vormen.

Met behulp van de wind worden tientallen- tot miljoenen sporen meegenomen naar een nieuwe kiemplek. Het is een soort schieten met hagel en hopen dat een spoortje ooit op de juiste plek terecht komt. Want iedere soort schimmel is toch wel gespecialiseerd en moet dan op een voor hem ideale plek terechtkomen. Voor de ene tussen de bladeren, voor de ander op een beschadiging van een bepaalde soort boom.

Paddestoelen zijn er ook nog eens in verschillende maten, vormen en kleuren. Wat een pracht en praal, Alhoewel het hele jaar paddestoelen te vinden zijn, is de herfst toch wel de meest productieve periode in het jaar.
Hun functie in de natuur is een schone zaak, ze breken namelijk stoffen af, waar bepaalde bomen en planten, maar ook dieren van kunnen profiteren. Ze zijn dus vooral nuttig, ook al zijn er veel niet zo mensvriendelijke varianten. Ongeveer 23 soorten zijn dodelijk giftig voor de mens en veel meer ongenietbaar, waar veel dieren er vrolijk van kunnen snoepen. Insecten smullen er van en zijn er vaak als eerste bij. Veel zwammen zijn dan bij ontdekking al aangevreten. Toch zijn er een aantal zeer de moeite waard, buiten hun pracht, bijzonder smakelijk zoals eekhoorntjesbrood en de kastanjeboleet.

Laatst bij een wandeling in 'Het Kralingse' hebben we toch meer dan 40 verschillende soorten gezien. Waar je bij het merendeel toch onachtzaam aan voorbij zal lopen. Het is noodzaak om rustig en met een scherpe blik te zoeken. Een paddestoelengids, vergrootglas, zaklampje en spiegeltje naast je camera zijn handige hulpjes. Vergeet je statief niet voor de macrofoto's.

Wimperzwammetjes en Paarse Knoopjes zijn voorbeelden van paddestoelen waar je snel aan voorbij loopt. Onder deze paddestoelen wonen geen kabouters, deze zijn te klein. Naar mijn idee zijn kabouters zo wie zo seizoensmensjes en trekken weg met het goede weer. Paddestoelen zijn erg gevoelig voor de weeromstandigheden. Bepaalde soorten floreren alleen bij voldoende vochtig weer in combinatie met de juiste temperatuur. Zo kan het zijn dat u 2 dagen later andere soorten kunt ontdekken.

De IVN, Staatsbosbeheer en Natuurmonumenten bij u in de buurt hebben regelmatig themawandelingen. Onder begeleiding kunt kennismaken en genieten van o.a. de paddestoelenpracht.in ons landschap. Als u heel goed kijkt ziet u misschien nog wel een kabouter ! ;-)

IVN - www.ivn.nl
Staatsbosbeheer - www.staatsbosbeheer.nl
Natuurmonumenten - www.natuurmonumenten.nl

Dus naar buiten....paddestoelen zoeken.

Veel plezier,

The Trailtraveller.

Read More

Waar zijn de mannetjes eenden ?

Ik zat laatst bij een hele interessante klas van de IVN Rotterdam, waarin een vogelkenner mijn ogen opende. Natuurlijk ging het over een heleboel vogels, maar specifiek een opmerking over de wilde eend. Het was mij wel eens opgevallen dat er in de sloot geen woerden (mannetjes eend) meer waren. Waren ze verjaagd ? Klusje klaar..wegwezen ? Het enige wat ik zag waren luid kwakende vrouwtjes. Waar zijn de woerden gebleven ?

Ik was bewust even naar het park gelopen waar altijd veel eenden verbleven. Ook daar dus alleen de vrouwtjes. Mysterieus verhaal..... Tot na de nuttige opmerking van de vogelaar.

De woerden waren er dus wel, het toverwoord was 'eclipskleed'. Dit eclipskleed krijgen ze tijdens de ruiperiode, direct na het broedseizoen. Het broedseizoen van de eenden is van augustus tot september (afhankelijk van de temperatuur). Tijdens het wisselen van kleed, kunnen de woerden bijna een maand lang niet vliegen omdat ze zowel slag- als staartpennen verliezen. Het kleed is ogenschijnlijk hetzelfde als die van de vrouwtjes eenden.

Woerden trekken zich tijdens deze periode meer terug tussen de vegetatie, waar het eclipskleed prima camoufleerd. Aangezien de ruiperiode veel energie kost, is zo'n camouflerend kleedje dus noodzaak. Ook ganzen kennen dit fenomeen van het verwisselen van kleed voor de ruiperiode. In de winterperiode worden weer paartjes gevormd, klaar voor het volgende seizoen.

Toch zijn er nog een aantal verschillen tussen de woerd en het vrouwtje; De kop lijkt iets gedrongener, dus wat ronder. De snavel is geel bij de woerd, deze kan minder geel worden in de rui. De vrouwtjes kwaken luid en woerden maken een zachter geluid. De ogen van een vrouwtje lijken vaak wat meer geknepen, van het mannetje wat ronder.

Zo zijn die veel geziene 'gewone' wilde eenden, toch weer een beetje bijzonder.

Op de foto rechts staan een paartje in het gewone verenkleed. Boven het vrouwtje en onder de woerd, welke dus kort van kleed veranderd. Eenden eten verschillende soorten voedsel; grassen, waterplanten, vissen en insecten. Maar in de stad is de bekende korstje brood een welkome afwisseling. Bij ieder watertje zijn ze wel te vinden, van slootje tot grote wateren.

Er zijn naast gedomesticeerde (witte) eenden ook soepeenden, dit zijn kruisingen van wilde met gedomesticeerde eenden. En hebben een variatie aan verenkleden.

Dus naar buiten...eendjes kijken (vergeet het brood niet, kun je ze mooi van dichtbij op de foto zetten).

Read More

Een blog...

Na heel lang twijfelen heb ik besloten om een blog te beginnen. Niet dat er geen bushcraft blogs zijn, maar ik hoop de lezers mee te nemen in mijn ervaringen en avonturen binnen de outdoor wereld. De term outdoor is eigenlijk alles wat je buiten beleefd. Maar ik beperk mijn blogging in het contact met de natuur, weliswaar in het ruimste zin des woord.

Ik geloof dat juist de natuur de stabiliserende factor is in de 'snelle' wereld waarin we leven. Groen geeft rust, groen geeft eigenlijk alles wat we nodig hebben.

Als bestuurslid van Stichting Bushcraft en actief lid van het IVN ben ik zeer betrokken bij organisaties die verweven zijn met het 'groen beleven'.

Natuur is immers geen ding wat we voorzichtig moeten koesteren en -aanbidden, maar juist actief betrekken in ons buitenleven. Natuur is iets facinerends, prachtig, inventief- en spannend tegelijk.

Kijk maar naar de verandering van de zomer naar de herft, kleurenpracht en paddestoelen alom. Dieren die van de vruchten eten en zich druk voorbereiden op de winter.

Waarom groeit die paddestoel of -plant daar ?
Hoe komt die boom daar ? Welke dieren leven hier ? Zijn hier eigenlijk insecten ? Ik zie sporen van dieren, maar welk dier is dit ?
Mooie bessen aan die struik, kan ik die zomaar eten ?

Allemaal vragen die onderdeel worden van deze blog, met verrassende verhalen of vergelijkingen. Om U en uw (klein)kinderen te laten zien dat de natuur beleven helemaal niet saai is ! In de natuur en met zijn materialen is veel te doen, dat hadden onze voorouders al heel goed ontdekt. Hoera ! We gaan weer op ontdekkingstocht !

Vaak betrek ik mijn zoon in de activiteiten. Al die game-consoles zijn natuurlijk prachtig, Wii, Xbox en playstations met schitterende spelletjes en mogelijkheden. Het naar buiten krijgen van de spruitjes is dan ook geen eenvoudige taak. Scholen laten op dit gebied vaak een steek vallen. Bang voor vieze kleding. Het 'witte broeken syndroom' noem ik dit altijd. Boze ouders van kinderen die met vieze kleding thuis komen. Kinderen horen juist vies te worden, dat is namelijk gezond...

Hoe vaak hoor je niet 'Bah...een insect dat is eng, Pas op ! Hij kan giftig zijn'. Zelfs vele grote mensen rennen net niet gillend weg. (Fijn zo'n voorbeeldfunctie...zucht) Tot dat je uitlegt dat zo'n insect best nuttig is, wat ie doet en helemaal niet geinteresseerd is in mensen. Dan is er ineens een 'begrip', dat alles een doel heeft in de natuur !

Met vriendelijke groet,

The Trailtraveller 

Read More